In ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ

Μπορεί να χαλάει ο κόσμος με αστραπές και βροντές, μπορεί ο χιονιάς και το χιόνι να χουνε τσακίσει τα πάντα από την παγωνιά. Είναι ωστόσο πάντα βέβαιο και παρατηρημένο από τα’ αρχαία χρόνια ότι μέσα στο χειμωνιάτικο Γενάρη αυτήν την ανελέητη παγωνιά την διαδέχεται μία περίοδος κάλμας, ηρεμίας και ανοιξιάτικης ηλιοφάνειας. Τότε λέμε ότι περνούμε τις Αλκυονίδες μέρες δεκατέσσερις όλες κι όλες.
Τούτο το φαινόμενο γίνεται στον ελλαδικό χώρο και πιάνει κι ολόκληρη την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Βοριάς δε φυσάει, τότε, κύματα δε σηκώνονται και ήλιος, πολύ ήλιος ζεσταίνει τα πάντα, ακόμα και τις καρδιές. Αυτές τις μέρες οι αρχαίοι τις βάφτισαν Αλκυονίδες γιατί γεννάει- είπανε και κλωσάει τ’ αυγά της το θαλασσοπούλι Αλκυόνα. Γιατί ‘όμως αυτή δε γεννάει την άνοιξη, όπως όλα τα πουλιά;

Η μυθολογία μας δίνει την εξήγηση: η Αλκυόνα ήταν η κόρη του Αιόλου, του κυβερνήτη των ανέμων. Αυτή κι ο άντρας της, όμως ο Κήυκας, βασιλιάς της Τριχινίας ασέβησαν βαριά προς το Δία. Τότε αυτός τους μεταμόρφωσε σε πουλιά και τους δύο και τους καταδίκασε να γεννούν τα’ αυγά τους το χειμώνα. Τα κύματα της θάλασσας όμως, χαλνούσαν τα’ αυγά κι η παγωνιά δεν τα’ άφηνε να ζεσταθούν. Κι αν τύχαινε να βγει κανένα πουλί, πάλι η παγωνιά τα θανάτωνε. Απελπισμένη τότε η Αλκυόνα και ο άντρας της, που’ χε μεταμορφωθεί απ’ την οργή του Δία σε γλάρο, πήγανε στο βασιλιά των θεών και τον ικέτεψαν γονατιστοί να τους συγχωρήσει. Ο Δίας λύγισε.

Διαφήμιση


Δεν τους ξανάδωσε βέβαια την ανθρώπινη μορφή τους. Τους χάρισε, όμως λίγες μέρες καλοκαιρία, το Γενάρη ίσα-ίσα για να μπορούν να γεννούνε και να κλωσσούνε.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Recommended Posts

Start typing and press Enter to search