ΟΙ ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ

0
276

ΟΙ ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ

Το Τσεμπέλι του Ξηρομέρου ήταν για χρόνια στις πρώτες προτιμήσεις των Ελλήνων καπνεμπόρων. Τα τσιπόρια του τόπου μας έδιναν την καλύτερη ποιότητα καπνού και ήταν περιζήτητα στις αγορές. Πάνω στα πακέτα αναγράφονταν: “Καπνά Ξηρομέρου”, “Καπνά Κατούνας και διαφόρων μερών“, κ.ά..Αυτές τις ετικέτες βρίσκουμε να αναγράφονται σε πολλά πακέτα που κυκλοφόρησαν καπνοβιομηχανίες, όπως του Μαλακάση, Καρέλια, Μαργαρίτη, Παπαστράτου κ.α. Μέσα σε αυτό το κλίμα εμπορίου και μεγάλης ζήτησης των καπνών του Ξηρομέρου, δύο συμπατριώτες μας δραστηριοποιούνται στο εμπόριο καπνού και στην παραγωγή του τσιγάρου. Αυτοί ήταν ο Στράτος Κων. Σκούρτας από την Κωνωπίνα και ο Στέφανος Λαϊνάς από τον Πρόδρομο. Στις 8 Ιανουαρίου 1921 ιδρύουν εμπορική ομόρρυθμο εταιρεία στην Πάτρα με σκοπό την εμπόρια καπνού. Γρήγορα από το απλό εμπόριο μπαίνουν στην παραγωγή του τσιγάρου. Το εργοστάσιο το είχαν στην οδό Μητροπολίτου Δέρκων 12, όπου σώζεται ακόμη. Η επωνυμία της εταιρείας ήταν “Λαϊνάς & Σκούρτας” με τον τίτλο SPECIAL. Το σήμα τσιγάρων SPECIAL κατατίθεται για έγκριση στο Υπουργείο Εμπορίου το 1927. Τα τσιγάρα ήταν μηχανοποίητα και Α΄ ποιότητας. Τον ίδιο χρόνο κατατίθεται για έγκριση το τσιγάρο με σήμα ΕΞΤΡΑ ΣΠΕΣΙΑΛ. Το τσιγάρο αυτό βραβεύτηκε το 1939 στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης με το χρυσό βραβείο και έπαινο. Το 1937 (17 Δεκεμβρίου) η εταιρεία είχε μετατραπεί σε “Λαϊνάς & Σκούρτας Ανώνυμη Εμπορική & Βιομηχανική Εταιρεία Καπνών”.

 

 

 

Αντιπροσώπους στο κεντρικό Ξηρόμερο είχαν από την Μπαμπίνη τους Αλέκο, Χρήστο και Παπά-Πέτρο Τόντο. Αυτοί οι τρεις ήταν πρώτα ξαδέρφια του Σκούρτα, η μητέρα του Ολυμπία ήταν κόρη του Δήμου Τόντου από την Μπαμπίνη. Οι αντιπρόσωποι νοίκιαζαν αποθήκες στους τόπους παραγωγής του καπνού και ύστερα τα συγκέντρωναν στην Μπαμπίνη, όπου γινόταν και η πρώτη επεξεργασία του Καπνού. Ως αποθήκες είχαν νοικιάσει στην Μπαμπίνη τα σπίτια του Θανασούλα στην πλατεία Ευστ. Γιαννακόπουλου και εκεί γίνονταν η επεξεργασία από κορίτσια του χωριού. Ο καπνός καθαρίζονταν, γίνονταν ματσάκια και μεταφέρονταν με φορτηγά έτοιμος για κοπή στο εργοστάσιο στην Πάτρα.
Το 1940 η πρώτη βόμβα των γερμανικών αεροπλάνων πέφτει στην είσοδο του εργοστασίου και σκοτώνει ένα άτομο.

Τα τσιγάρα τους έχουν αρκετά καλή πορεία στην αγορά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του πενήντα. Το εργοστάσιο δούλευε μέχρι το 1955, όπου έπαυσε τη λειτουργία με την  εθελούσιας έξοδο των καπνεργατών και έκλεισε οριστικά και η εταιρεία από τους κληρονόμους των δύο ιδρυτών.

 

Βιβλ/φία: Ιστορία του Ελληνικού τσιγάρου. Αθήνα: ΕΛΙΑ, 1997

akarnanika.blogspot.com/