“Αύριο έχω να βάλω μπουγάδα”, λέγανε οι νοικοκυρές, εννοώντας το πλύσιμο των ρούχων στο χέρι, με ζεστό νερό, σαπούνι και αλισίβα.

Οι εγγονές μου, προνήπια, νήπια και μαθήτριες των πρώτων τάξεων του Δημοτικού, ρίχνουν τα ρούχα στον κάδο του πλυντηρίου με κάποιο απορρυπαντικό, τον κλείνουν και στον καθορισμένο χρόνο τα ρούχα είναι έτοιμα για να μπουν στις απλώστρες του πίσω μπαλκονιού. Μια μέρα κάποια από α

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πρωί σαμάρωνε το γαϊδούρι, φόρτωνε τον μπόγο με τ`άπλυτα το κόπανο και στο ταγάρι το φαγητό.

Δεν μπορεί κανείς να πει πως ήταν μόνο έθιμο περισσότερο ήταν τρόπος επικοινωνίας των γυναικών μεταξύ τους και της ανάπτυξης κοινωνικών σχέσεων το ομαδικό αυτό πλύσιμο των ρούχων. Αυτό γινόταν είτε σε κάποιο πηγάδι φίλης, γειτόνισσας ή κουμπάρας, πηγάδι που είχε στο περβόλι ή

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ