Αφιέρωμα:Το μπαούλο της γιαγιάς ..με τα χρώματα και τις αναμνήσεις,και ο Γιούκος[γίκος]

Ανοίξαμε το μπαούλο και ξεπήδησαν από μέσα τα χρώματα, η τέχνη και οι αναμνήσεις! Πέρασαν εικόνες από μπροστά μας σαν μια ολόκληρη ταινία. Από την παιδική μας ηλικία. Τότε που οι γυναίκες έγνεθαν, έβαφαν, διάζονταν το πανί, ύφαιναν, πήγαιναν στη νεροτριβή. Ένας μεγάλος αγώνας μ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Νοσταλγώντας το χθες:Δεκαετίες 50,..60,..70 " αγκίθες καρφωνόντουσαν στις ξυπόλητες πατούσες μας"

Σύμφωνα με τις στατιστικές, αυτοί από εμάς που ήμασταν παιδιά τις δεκαετίες του 40 50 60 και 70 πιθανόν δεν θα έπρεπε να είχαμε επιζήσει. Οι κούνιες μας ήταν βαμμένες με γυαλιστερή λαδομπογιά με βάση το μόλυβδο. Τα πατώματα είχαν μωσαϊκό που σου περόνιαζε τα κόκκαλα κι οι

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Νοσταλγώντας το χθες:Στάνες,στρούγκες,γρέκια!

Η λέξη στάνη αποτελεί και σχετίζεται με την χειμωνιάτικη και καλοκαιρινή ζωή των Σαρακατσαναίων, τα γυναικόπαιδα, τους τσοπάνηδες, τους σμίχτες, τους στανιώτες, όπως λέγονται όλοι μαζί, τα κοπάδια, τα καλύβια, τα διάφορα μαντριά για τα ζώα, τις στρούγκες για το άρμεγμα και το μ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Νοσταλγώντας το χθες:Προετοιμασία για το Χειμώνα στο χωριό,τα κούτσουρα και τα φρύγανα!

Από Μάρτη Καλοκαίρι και από Αύγουστο Χειμώνα λέει η λαική ρήση...και είναι απόλυτα σωστή..όσοι έχουμε ζήσει και μεγαλώσει σε χωριό ξέρουμε πόσο δύσκολος είναι ο Χειμώνας και τι προετοιμασία χρειάζεται,οι παλιοτερες γενιές θυμούνται σίγουρα την προετοιμασία για τα ξύλα που θα χρ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ τις γιαγιάδες με τα ροζιασμένα χέρια, που μπορούσαν όμως να χαιδεύουν τόσο γλυκά ενω μας έλεγαν παραμύθια,τα γειτονάκια μας που ήταν αδέρφια και τους πατεράδες που γυρνούσαν το σούρουπο ,σκαφτιάδες η ζευγολάτες χωρίς ωράριο!

Εκείνα τα χρόνια, μιλάμε για την δεκαετία του 1950, όταν λέγαμε ‘’ η Γειτονιά μας’’, δεν εννοούσαμε μόνο τον τόπο, αλλά και τη μάζωξη των γειτόνων, είχε δηλαδή και κοινωνική έννοια. Στην αγορά ήταν τα καταστήματα, τα καφενεία, ο κόσμος που πέρναγε, αλλά πίσω από τα χτήρια της

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ